Member details
 Show in normal design
Favorite blogs
Links
 
Nou mensen, ik heb alweer genoeg blunders opgespaard voor n derde blog... Het gaat dus erg goed met me:-p

Toen ik n jaar of 8 was, gingen mn ouders, broertje, oma en ik met een veerboot ergens naartoe. Daarvoor gingen we nog even nr de wc. Mn oma en moeder zeiden dat ze me zo wel in de auto zien, en gingen alvast terug. We hadden toen nog een donkergroene Volvo. Ik was klaar op de wc en liep richting de auto. Deed de deur open, ging zitten, deed de deur weer dicht en maakte mn gordel vast. Ik draaide me om en er zat ineens een zakenman naast me met zn koffertje op zn schoot... De chauffeur vroeg of ik de verkeerde auto in was gestapt... Het enige wat ik deed was zo snel mogelijk mn gordel losmaken en uit de auto springen. Mn ouders waren me al aan het roepen omdat ze alles hadden zien gebeuren, ze dachten dat ik ontvoerd werd ofzo...

Dan denk je, je hebt je lesje wel gehad... Nou niet dus... Precies 10 jaar later had ik afgesproken met mn neef dat ie me zou ophalen bij een bushalte... Omdat ik niet wist wat voor auto die had, wilde ik in de auto stappen die er stond. Maar daar zat mn neef dus niet in......

Mijn oma vind het altijd heel erg leuk om iedereen te vertellen over mijn eerste kook-ervaring...:-$ We waren bij haar (ze woont in Praag), en ik mocht voor het eerst koken. Op het menu stond Tortellini. Mijn oma riep nog uit de woonkamer dat het in de ijskast lag. Dus ik pak de Tortellini uit de ijskast (waren iets van 6 pakjes), pak een grote pan, doe ze erin (vergat wel de zout en de olie), water erbij... Bleek dat 1 pakje genoeg was voor 3-4 personen (we waren met zn 5-en)... Ik had dus een maaltijd voor de halve flat gekookt...

13-14-15 juni waren we op Ameland voor een Beachrugbyfestival. Zaterdagavond, de feestavond: Hugo ging eerder nr de tent. Ik wilde nog ff blijven, maar uiteindelijk ga je toch nr de tent. Ik kon me alleen niet meer precies herinneren waar Hugo nou mn vestje had opgehangen... Dus ik eerst smsen, of hij kon komen. Geen antwoord natuurlijk. Toen heb ik hem gebeld, een paar keer voordat hij opnam. Ik heb tegen hem staan praten, gevraagd waar mn vestje nou hing. Kon hem alleen moeilijk verstaan. Ik had m al gevonden, en omdat het stil was aan de andere kant, hinh ik maar op en zei ik dat ik eraan kwam. De volgende dag komt Hugo er s avonds achter dat ik hem heb gesmsd en gebeld. Ik heb dus als een gek tegen zijn voicemail staan praten...

Met Anita gingen we een tijdje geleden wat drinken, samen met wat excollega's van mijn Dekamarkt. Op een gegeven moment moesten we nr de wc, maar omdat we daar nog nooit geweest waren stonden we voor we het wisten tussen de plassende mannen...

In groep 8 waren we aan het oefenen voor de eindshow. Erg spannend natuurlijk... Mijn vriendin ging alleen staan terwijl we op onze knieen moesten zitten. Ik wilde haar dus duidelijk maken dat ze naar beneden moest, en begon aan haar broek te trekken. Voordat ik het wist stond ze in haar ondergoed midden in de klas...

Paar weken geleden ging ik met Hugo zijn nieuwe ID aanvragen. We kregen een nummertje en moesten dus wachten. Ik was ervan overtuigd dat we nr balie 18 moesten, waarom weet ik niet. Na 20 minuten gewacht te hebben (terwijl je dus n afspraak om 13u hebt en je bent op tijd...) ging het belletje en ik liep als een gek naar balie 18, toen ik er bijna was werd ik door Hugo geroepen, dat we naar balie 8 moesten... Meneer van balie 8 vond me enorm grappig...

Paar jaar geleden gingen we naar het Nationaal Theater in Praag. Omdat je er dan altijd chique hoort uit te zien, hebben mannen van die pakken aan en vrouwen van die avondjurkjes/cocktailjurkjes, ze zien er gewoonweg netjes uit. In de pauze gingen we naar de wc. Mn ma ging eerst, daarna ging ik en ze bleef op me wachten. Waarschijnlijk was ik zo in dromenland, dat ik daardoor vergat om mijn jurkje weer naar beneden te doen... Ik kom dus naar buiten met alleen een panty aan en mn jurkje ergens halverwege mn middel...

Tot slot, nog een klein blundertje. Ik had mn eerste vergadering over de vriendschapsbanden Heemskerk-Klatovy (waar ik nu dus bestuurslid ben) Ik was zo zenuwachtig als maar kon, en dacht het huis gevonden te hebben. Totdat ik aanbelde, en diegene daar helemaal niet bleek te wonen... Het halve bestuur stond al aan de overkant op de stoep om me te roepen...
Ik heb me toch weer wat dingetjes meegemaakt en eventjes nagedacht over vroeger...

Vervolg op mn eerste blog dus, als je dat nog niet doorhad :-p

Acties á la Lucie:

Van de week waren we met dit mooie weer natuurlijk op het strand en toen kwam Selina op het geweldige idee om kruiwagentjesrace te doen... Ok, eindelijk onze vriendjes overgehaald, die gingen eerst. Nou dat ging best goed. Toen waren wij dus aan de beurt... Nou moet ik zeggen ik heb nog nooit zo'n race gehouden, maar van wat je wel is op tv ziet dacht ik: makkie! Dat vleek dus n btje tegen te vallen... Met mn ene been lukte hetmaar toen ik mn 2e been in de lucht gooide, belandde ik met mn bek direct in het zand.....

Vorige week een feestje, waar Lucie niet zo helder meer van thuis kwam... En het schijnt dat ik er rare in-bed-gaan manieren op na hou... Het schijnt dat ik mn kleren uit heb gedaan, ben gaan zitten aan het voeteneinde, omviel en me tegen het bed aan omhoog aan het duwen was....

Als iemand op Bevrijdingspop vraagt: 'Blijf je hier staan?', dat ik versta: 'Blijf je hier slapen?'....

Dat toen ik nog met mijn ex had, ik 2 keer straal langs hem heen gelopen ben... De eerste keer was hij me aan het opwachten op het station, liep gewoon langs hem heen. De 2e keer liep ik zo langs hem heen toen hij in de trein zat...

Enorm zenuwachtig de Kindertelefoon opbellen, we hadden materiaal nodig voor onze spreekbeurt. Nog nooit heb ik zo mooi gesproken om wat informatie te krijgen en nog nooit voelde ik me zo vernederd... De meneer aan de andere kant had mn hele verhaal aan staan horen en zegt doodleuk aan het eind: 'Ik vind het een heel mooi verhaal, maar wij zijn de Kindertelefoon niet...'

Dat toen ik 2 maandjes met Hugo had, we met elkaar hadden afgesproken op de Botermarkt. Ik kom er aan gefietst en omdat ik soms n btje vertraging heb, ging ik er eigenlijk al vanuit dat hij op me stond te wachten... Dus ik fiets naar Hugo toe... Tenminste, dat dacht ik... Ik zeg hoi, en wil hem zoenen... Totdat ik doorhad dat het Hugo niet was. Ik zei maar: 'O' en fietste snel weg...

Een keer ging ik hakken passen met een vriendin. Nogal extreem hoge, en aangezien ik nog nooit op die dingen had gelopen had ik nog niet zoveel evenwichtsgevoel... Ik deed ze aan, wil opstaan en BOEMMM! trek het halve rek met schoenen met me mee naar de grond...

Wat ook erg pijnlijk is, is meneer zeggen tegen een vrouwelijke klant....

Verder haddden zij voor Natuurkunde echt de meest suffe, nerderige, klootzakkerige leraar op deze aardbol. Was nooit in voor n geintje, we hadden nog NOOIT een lach op zijn gezicht gezien... Totdat ik dus een grapje maakte, dat helemaal niet als grapje bedoeld was en dus ook helemaal niet grappig was. Maar die vent konden we dus opvegen....

Ik kom nu al ik denk 3 maanden trainen op de Rugbyclub, en dat meestal 2 keer per week... Ik ben er gisteren achter gekomen waar het lichtknopje voor de wc zit.....
18 Apr, 09:15
Dag allemaal!
Ik weet nooit zo goed wat je in een blog moet schrijven, want het wordt al gauw afgezaagd…
Toen dacht ik opeens, laat ik maar iets grappigs delen met jullie.
Lucie heeft van die periodes, dat ze aan het blunderen slaat. Misschien zit ze teveel in de wolken, misschien staat er een planeet verkeerd boven mijn sterrenbeeld… Wie zal het zeggen?

De volgende dingen zijn dus bijna normaal voor me:
- Als ik schrik geluiden maken, ook al zit ik in een druk café… Vooral als een bepaald persoon zijn vingers tegen m’n ribben aanduwt… De kroeg is gegarandeerd van een mooi, hoog geluid.
- Net nieuwe torenhoge (komt door die mooie metalen noppen) Rugbyschoenen aanhebben en dan nonchalant van een trap af willen lopen, en dan op het laatste moment mezelf nog net beet kunnen pakken aan de leuning omdat die noppen meebewegen…
- De conducteur mijn bankpas geven i.p.v. mijn treinkaartje…
- Denken dat ik uitbundig naar mijn broertje sta te zwaaien en hem toeroepen dat we zo gaan eten. Thuis kom ik erachter dat hij gewoon achter de PC zit…
- Dat mijn voeten me soms in de weg zitten… Ik ben al een keer struikelend de V&D binnen gekomen, in de bioscoop gestruikeld over mijn eigen tas, maar ook gewoon tijdens het lopen blijft het moeilijk voor mijn voeten om normaal te doen…

Voor vandaag vind ik dit genoeg, misschien komt er binnenkort een up-dateje als ik weer is verse, nieuwe blunders heb gemaakt…:-$