Nou mensen, ik heb alweer genoeg blunders opgespaard voor n derde blog... Het gaat dus erg goed met me
Toen ik n jaar of 8 was, gingen mn ouders, broertje, oma en ik met een veerboot ergens naartoe. Daarvoor gingen we nog even nr de wc. Mn oma en moeder zeiden dat ze me zo wel in de auto zien, en gingen alvast terug. We hadden toen nog een donkergroene Volvo. Ik was klaar op de wc en liep richting de auto. Deed de deur open, ging zitten, deed de deur weer dicht en maakte mn gordel vast. Ik draaide me om en er zat ineens een zakenman naast me met zn koffertje op zn schoot... De chauffeur vroeg of ik de verkeerde auto in was gestapt... Het enige wat ik deed was zo snel mogelijk mn gordel losmaken en uit de auto springen. Mn ouders waren me al aan het roepen omdat ze alles hadden zien gebeuren, ze dachten dat ik ontvoerd werd ofzo...
Dan denk je, je hebt je lesje wel gehad... Nou niet dus... Precies 10 jaar later had ik afgesproken met mn neef dat ie me zou ophalen bij een bushalte... Omdat ik niet wist wat voor auto die had, wilde ik in de auto stappen die er stond. Maar daar zat mn neef dus niet in......
Mijn oma vind het altijd heel erg leuk om iedereen te vertellen over mijn eerste kook-ervaring...

We waren bij haar (ze woont in Praag), en ik mocht voor het eerst koken. Op het menu stond Tortellini. Mijn oma riep nog uit de woonkamer dat het in de ijskast lag. Dus ik pak de Tortellini uit de ijskast (waren iets van 6 pakjes), pak een grote pan, doe ze erin (vergat wel de zout en de olie), water erbij... Bleek dat 1 pakje genoeg was voor 3-4 personen (we waren met zn 5-en)... Ik had dus een maaltijd voor de halve flat gekookt...
13-14-15 juni waren we op Ameland voor een Beachrugbyfestival. Zaterdagavond, de feestavond: Hugo ging eerder nr de tent. Ik wilde nog ff blijven, maar uiteindelijk ga je toch nr de tent. Ik kon me alleen niet meer precies herinneren waar Hugo nou mn vestje had opgehangen... Dus ik eerst smsen, of hij kon komen. Geen antwoord natuurlijk. Toen heb ik hem gebeld, een paar keer voordat hij opnam. Ik heb tegen hem staan praten, gevraagd waar mn vestje nou hing. Kon hem alleen moeilijk verstaan. Ik had m al gevonden, en omdat het stil was aan de andere kant, hinh ik maar op en zei ik dat ik eraan kwam. De volgende dag komt Hugo er s avonds achter dat ik hem heb gesmsd en gebeld. Ik heb dus als een gek tegen zijn voicemail staan praten...
Met Anita gingen we een tijdje geleden wat drinken, samen met wat excollega's van mijn Dekamarkt. Op een gegeven moment moesten we nr de wc, maar omdat we daar nog nooit geweest waren stonden we voor we het wisten tussen de plassende mannen...
In groep 8 waren we aan het oefenen voor de eindshow. Erg spannend natuurlijk... Mijn vriendin ging alleen staan terwijl we op onze knieen moesten zitten. Ik wilde haar dus duidelijk maken dat ze naar beneden moest, en begon aan haar broek te trekken. Voordat ik het wist stond ze in haar ondergoed midden in de klas...
Paar weken geleden ging ik met Hugo zijn nieuwe ID aanvragen. We kregen een nummertje en moesten dus wachten. Ik was ervan overtuigd dat we nr balie 18 moesten, waarom weet ik niet. Na 20 minuten gewacht te hebben (terwijl je dus n afspraak om 13u hebt en je bent op tijd...) ging het belletje en ik liep als een gek naar balie 18, toen ik er bijna was werd ik door Hugo geroepen, dat we naar balie 8 moesten... Meneer van balie 8 vond me enorm grappig...
Paar jaar geleden gingen we naar het Nationaal Theater in Praag. Omdat je er dan altijd chique hoort uit te zien, hebben mannen van die pakken aan en vrouwen van die avondjurkjes/cocktailjurkjes, ze zien er gewoonweg netjes uit. In de pauze gingen we naar de wc. Mn ma ging eerst, daarna ging ik en ze bleef op me wachten. Waarschijnlijk was ik zo in dromenland, dat ik daardoor vergat om mijn jurkje weer naar beneden te doen... Ik kom dus naar buiten met alleen een panty aan en mn jurkje ergens halverwege mn middel...
Tot slot, nog een klein blundertje. Ik had mn eerste vergadering over de vriendschapsbanden Heemskerk-Klatovy (waar ik nu dus bestuurslid ben) Ik was zo zenuwachtig als maar kon, en dacht het huis gevonden te hebben. Totdat ik aanbelde, en diegene daar helemaal niet bleek te wonen... Het halve bestuur stond al aan de overkant op de stoep om me te roepen...